Interview met André van Duin: 'Je hebt ook een dosis geluk nodig in het leven'

De maximale baktijd

André vertaalde voor het album verschillende liedteksten van nummers van Aznavour. Geen letterlijke vertaling, maar tekst met een eigen draai. ‘Ik blijf wel dicht bij de kern van de boodschap zoals Aznavour die heeft bedoeld.’ Voor de vertaling van de songteksten maakte hij dankbaar gebruik van de vertaalmachine van Google. ‘Ik versta namelijk geen woord Frans.’

In veel van de liedjes verwerkte hij kleine verwijzingen naar zijn eigen leven. In het nummer Geen Tijd, gebaseerd op Le Temps, zingt hij over de vergankelijkheid van het bestaan. Dat werd in zijn woorden ‘de maximale baktijd’, een knipoog naar Heel Holland Bakt. ‘Ik vind het leuk om met woorden te spelen en dan op zo’n bruggetje uit te komen. Misschien zijn mensen wel een beetje verrast door deze kant van mij. Ik word toch vaak gezien als de grote ontregelaar. Daar waren ze bij Heel Holland Bakt ook wel een beetje bang voor toen ik aantrad als vervanger van Martine Bijl. Maar inmiddels zijn ze wel gerustgesteld denk ik.’

Geen snelheidsduivel

‘Ik heb bij Heel Holland Bakt behoorlijk ideale werkdagen. Ik loop een beetje rond, maak af en toe een praatje en een grap. Allemaal heel rustig aan. Net als bij Denkend aan Holland overigens. Binnenkort ga ik voor de opnames samen met Janny van der Heijden er weer een dagje op uit. Bootje varen, af en toe een praatje maken met een boswachter, dat soort dingen. Dit werk houd je natuurlijk wel lang vol.

Vroeger ging ik met mijn shows het hele land door. Naar Vriezeveen met de auto en weet ik al niet waarnaartoe. Dat gaat er bij La Bohème niet van komen vermoed ik, al weet je het nooit. Nu ik 78 ben, beweeg ik wel wat voorzichtiger door het leven. Mijn snelheid op straat is niet meer wat het vroeger was. Ik let goed op dat ik niet struikel, want dan ben je ver van huis. Kijk maar naar Jan Slagter die thuis over een vloerkleedje struikelde en iets in zijn arm scheurde. Daar had hij nog tijden last van. Ik rijd ook geen auto of fiets meer. Het is goed om wat voorzichtiger te doen op deze leeftijd.

De kermisattractie moet je laten zitten, maar je moet wél blijven leven.’

De wens om te entertainen

‘Het was altijd mijn grote droom om artiest te worden en tot mijn eigen stomme verbazing is dat gelukt. Als jonge jongen luisterde ik, terwijl mijn vriendjes buiten aan het voetballen waren, op de zolderkamer naar de artiesten op de radio. De wens om te entertainen zat er al jong in. Ik liet als kind geen gelegenheid voorbijgaan om de mensen te vermaken met een optreden; op verjaardagsfeesten stond ik tussen de schuifdeuren, in de klas deed ik een act als de meester jarig was. Ik heb altijd duidelijk voor ogen gehad wat ik wilde doen: artiest worden en mensen aan het lachen maken.

Dat ik nu ben waar ik ben heb ik ook te danken aan de bijzondere mensen die op mijn pad kwamen, zoals Joop van den Ende. Toen ik als tiener mijn bandparodie-act niet kon slijten bij de omroepen, boekte Joop me voor optredens. Hij runde toentertijd een schnabbel-bureautje vanuit de achterkant van een feestwinkel. Hij heeft me enorm op weg geholpen. Het is belangrijk om kieskeurig te zijn met de mensen die je om je heen verzamelt. Die bepalen namelijk voor een deel waar je in je leven terechtkomt. Maar het allerbelangrijkste is dat je vertrouwen hebt in jezelf. Want het duurt vaak wel even voordat je dat van anderen krijgt.’